Tekelioğlu efsanesi BURDUR Şerife
 Yiğit tekelioğlu burdur beylerinden birinin güzel kızına gönlünü kaptırır kıza ister biz başıbozuk zeybek takımına kız vermeyiz gitsin kısmetini başka yerden arasın derler bu sözler burdur yaylalarının korkusuz mert zeybeği Tekelioğlu’nun gururunu incitir gönlünü yaralar üstelik bir kızı da kendisini sevmektedir bu mutsuz aşk böyle sürüp giderken bir haber ulaşır Tekelioğlu’na bey kızı komşu beylerden birine verilmiş Burdurda anlı şanlı düğünlerde yapılmakta tekelioğlu can evinden vurulur 3.05 arkadaşı ile birlikte dün alayının geçeceği yolda pusu kurur alay bulunduğu yere yaklaşır yaklaşmaz yayından fırlayan ok gibi atını atlar kalabalığı adalar gelini atından alır terkisine bindirerek Dörtnal sürer şaşkına döner alayım kurucuları az sonra tekel oğlum peşine düşerler burdur gölü yakınlarında yaman bir çarpışma olur Tekelioğlu’nun adamları birer birer yakalanırlar tekelioğlu bakarki kurtuluş yok öyle diyor ardı beyin adamları ile sarılmış turkesindeki geline seslenir kurtuluş umudu kalmadı in aşağı canını kurtarKız cevap verir tanrı bana bir can verdi onu da sana adadım beni senden ölüm ayırır ancak Tekelioğlu ısrar eden kız kararından dönmez çaresiz kalan Tekelioğlu bunun üzerine suratını göle burdur gölü sessizce çeker bağrına onları az sonra görün köpüklü suları üzerinde bir telli duvak görünür başka şey görünmez bu acı olay yıllarca unutulmaz yürek yakan bir oyun havası Tekelioğlu zeybek havası adında düğünlerde dile gelir



Tekelioğlu seslenir:
Altı yanım denizde üst Yanım balkan
Kır atın üstünde Şavkıyor kalkan
Namert olsun beyler ölümden korkan
Tekelioğlu diyeünüm var benim
Al yeşil kuşanmış ince beline
Kıymayın ağlar telli geline
Atımı deledim burdur Gölü’ne
Tanrı’ya verecek canım var benim
her sabah dikilir bir sırlı gömlek
ak üstünü al al benni şafaktan
sabah kapı kapı haber vererek
geçer adım adım her bir sokaktan
göl ince kıvrak’tır, katmer katmer
üzümler asmadan lezzetli emer
genç kızda bir çift göz yemyeşil güler
yemyeşil gözleri yeşil topraktan